
Сумрак, крајем јула 1934. године. Из куће уз Ђетињу у близини старога Касапчића моста, мајка извела дете да га окупа. Чиста природа, чиста Ђетиња, томе треба тежити. Наравно, оплеменити Ужице, вратитити кад се стекну услови реплику старога моста.
Почетна » Између два рата » Како су купана ужичка деца?

Сумрак, крајем јула 1934. године. Из куће уз Ђетињу у близини старога Касапчића моста, мајка извела дете да га окупа. Чиста природа, чиста Ђетиња, томе треба тежити. Наравно, оплеменити Ужице, вратитити кад се стекну услови реплику старога моста.

Kафана није имала кухињу, зато је се ортачила са пекаром до ње, на чијим се ћепенку увек могла наћи свежа лепиња, а на пању печење.

У времену између два светска рата, у ужичком крају ради и десетак пецара, који од шљиве пожегаче, зване “маџарка”, производе шљивовицу, препеченицу, клековачу и нановачу.

Нацрт за чесму проте Гаврила дао је Димитрије Милошевић, инжињер из Крагујевца, а изградили су је каменоресци Карло Казанова и Павле Костка.